Marian Eile 

Marian Eile – Wikipedia, wolna encyklopedia

Marian Eile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Marian Eile-Kwaśniewski, pseud. Bracia Rojek, Krecia Pataczkówna, Lord Gallux, Makaryn z Cedetu, Martin Nabiałek, mgr Kawusia, Salami Kożerski[1] (ur. 7 stycznia 1910 we Lwowie, zm. 2 grudnia 1984 w Krakowie) – polski dziennikarz, satyryk, malarz i scenograf.

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1934 r. pracował jako dziennikarz i grafik w "Wiadomościach Literackich". W 1945 r. założył w Krakowie tygodnik Przekrój i był jego redaktorem naczelnym w latach 1948-1969. Na łamach tygodnika popierał Piwnicę pod Baranami, opublikował wywiad z Piotrem Skrzyneckim, zamieszczał rysunki Kazimierza Wiśniaka oraz tworzoną przez Skrzyneckiego i Wiśniaka "obrazkową powieść współczesną" pt. Szaszkiewiczowa czyli Ksylolit w Jej życiu[2].

Był współzałożycielem w 1946 r. kabaretu Siedem Kotów w Krakowie. W latach 1947-1951 był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Był twórcą koncepcji szaty graficznej i linii programowej Przekroju. Został uwieczniony w "przekrojowym" cyklu rysunkowym o Profesorze Filutku Zbigniewa Lengrena. Był autorem rubryki Myśli ludzi wielkich, średnich oraz psa Fafika.

Po zwolnieniu z Przekroju współpracował m.in. ze Szpilkami.

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Braci Rojek
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Psa Fafika


Przypisy

  1. ↑ brzmienie nazwiska oraz pseudonimy za: SÅ‚ownik pseudonimów pisarzy polskich. T. V. Ossolineum, s. 791. 
  2. ↑ "Marian Eile powrócił do Piwnicy" (pol.). Dziennik Polski, 19 maja 2009. [dostęp 19 maja 2009].